Tijd voor de toekomst

Waar ben je over een jaar, of anders drie?

Heb je duurzaam geleefd, of hard aan je loopbaan gewerkt?

In ieder geval, je kunt je eigen voortgang bijhouden door alvast een brief aan jezelf te schrijven. Een soort geweten dus. En wellicht schrijf je iets wat later geniaal bleek te zijn.

BiB

Na een tijdje toch weer begonnen met korte berichten. Dus: ben terug. Back in Business. Via StumbleUpon zijn stiekem toch interessante dingetjes te vinden, die alles te maken hebben met literatuur, film, schrijven en media (in mijn geval dan: je kunt zelf uitkiezen waar je overheen wil struikelen). Ik hoop dat jullie RSS-feeds nog aan staan!

NaNoWriMo

Het is een hele tijd geleden, maar eindelijk weer een berichtje (ik kom om in het nakijkwerk):

Het begint met het woord “Eten”  en het einde is…

Vandaag las ik in NRC Next over de National Novel Writing Month: een project uit de VS waarbij je binnen een maand een roman van vijftigduizend woorden moet schrijven. Elke dag zijn dat er dan 1667. De hele maand november loopt dit project via http://www.nanowrimo.org. Op deze site schrijf je je in en dat is dan je deadline (het enige waar de site echt goed voor is). Want een deadline heb je nodig. Immers: welke stimulans heb je anders om er iedere dag een kleine 1700 woorden uit te persen?

Waarom ik dit doe? Omdat ik het kan. Ik heb het weliswaar druk met allerlei onderwijszaken, maar er MOET ook ruimte zijn voor de creatieve geest. Vandaar. Als-ie klaar is, post ik hem hier. Kan je hem afkraken Of misschien mail ik hem op verzoek, dat is een minder grote afgang.

Rode Rita en haar frikandel

Vroeger was ik vegetariër. Ik at geen vlees, wel vis. Vis is namelijk gezond en als je geen vlees eet krijg je best weinig van een bepaald soort eiwitten binnen. Mijn belangrijkste drijfveer was dat ik de bio-industrie slecht vond. Er werd te veel met dieren omgegaan alsof het dingen zijn. Dat heb ik zeven jaar volgehouden, tot ik op een dag besloot dat ik zin had in een frikandel speciaal. HEERLIJK. De mayo, de curry, de uitjes voor de knapperige bite…

Principes zijn er om van af te vallen. Nu eens eet je geen vlees, dan schuif je het weer met bakken naar binnen. Zo ben je tegen trouwen en kinderen krijgen, zo heb je ineens een huwelijk, een huis, een auto en twee koters. Je neemt je voor om in het nieuwe jaar te stoppen met roken, maar op 15 januari heb je alweer drie pakjes versleten. Ben je dan een slecht mens? Ik denk het niet. We zijn tenslotte mensen , en die zijn heel erg veranderlijk.

Dit inzicht was van het begin af aan en is nog steeds de belangrijkste reden om Rita Verdonk NIET te vertrouwen. Iemand die zich voordoet alsof zij precies weet waar ze heen wil en dat ook doet, houdt het of niet lang vol in de politiek of ze is ongeloofwaardig. Rode Rita is beide overkomen. Haar aanwezigheid in de Kamer is alleen maar afgenomen en nu gelooft helemaal niemand haar meer, nu onweerlegbaar is aangetoond dat ze PSP-lid was.

Dat komt gewoon omdat ze haar imago van onneembare vesting hoog wilde houden. Maar die bestaan niet, Rita. Zelfs jij bent neembaar. Toegeven dat je rood van binnen bent maakt je geen minder mens, Rita. Sterker nog: het maakt je een beter mens… Mijn advies aan jou is: hang niet te veel aan de principes die je hebt verkondigd. Schuif die frikandel gewoon lekker naar binnen.

Sindsdien eet ik dus gewoon weer vleesch. Lekker hoor! Ik ben ook nog steeds tegen de bio-industrie. Je zou kunnen zeggen: ‘M, dat is hypocriet’ Klopt, maar zo’n bal met jus gaat er nou eenmaal goed in!

De financiële prioriteiten van onze regering (Fortis en andere schulden)

Vandaag de brief van IBG maar eens op de bus gedaan: hoe veel geld moet ik per maand betalen om mijn studieschuld af te lossen? Het is een groot vraagteken en eigenlijk houdt het me nauwelijks bezig. Maar ik wil natuurlijk wel zo af en toe nog naar de film kunnen volgend jaar.

Er zijn natuurlijk mensen die nu zouden zeggen: ‘Dat geld was niet van jou, je hebt het geleend en nu moet je het terugbetalen.’ Dat zijn inderdaad de mensen die beter niet verder kunnen lezen. Ik heb niet alleen geteerd op de staatskas, ik heb ook aan mijn eigen expertise als literatuurdocent gewerkt. En nu ik les geef, bewijs ik de maatschappij alleen maar een grotere dienst door voor een hongerloon voor een klas van 30 schreeuwende pubers te gaan staan. En dat terwijl het hongerloontje wordt gerechtvaardigd onder de noemer ‘het is een roeping’. Ja, die roeping hou je over als niemand er een duit voor geeft. Fortis is toch ook geen roeping? Daar moet gewoon 4 miljard in. Wat dat betreft verbaast het me heel erg als ik zie waar de overheid haar geld graag in stopt. In het onderwijs wordt wel een paar miljoen gestoken in de vorm van een lumpsum aan elke school. Hierbij moet worden opgemerkt dat het grootste deel van die ‘sum’ naar besturen gaat die ondernemertje in eigen school spelen. In een bank stopt de overheid echter een paar miljard eurootjes. ‘Maar die is deels van de staat!’ zullen enkelen opperen. Klopt, maar het onderwijs is van ons allemaal.

Prioriteiten, daar is onze regering heel erg goed in. Daar was ik in mijn studententijd trouwens ook heel erg goed in. Ik geef het toe: niets menselijks was mij vreemd in mijn studententijd. En als dat wel zo was, dan heb ik ervoor gezorgd dat het minder vreemd werd. Nu moet ik betalen voor de jarenlange gemakken waarin ik heb gezwolgen. Gek dat die mannetjes van Fortis niet hoeven te boeten voor hun jarenlange incompetentie.

Talige schoonheid

Ik ben dan wel docent Nederlands, toch loop ik niet de hele dag te letten op andermans taalfouten: Als de schoolbel van het laatste uur is gegaan, gaat meneer de leraar de kast in, om er de volgende ochtend pas weer uit te komen. Tenzij er een weekend tussen zit natuurlijk.

Gelukkig is er in die ledige uren een andere instantie, die ons in bange dagen behoedt voor de terreur die anderen op onze prachtige taal uitoefenen. De Taaladviesdienst van het Genootschap Onze Taal bevestigde zo ook vandaag weer dat Metro een slechte krant is waarvan de redacteurtjes het Nederlands simpelweg niet beheersen. In het onderschrift bij één zijn wel vijf tot zes ernstige fouten aan te treffen. Fouten waarvoor een “gedmiddelde sollicitatebrief” de prullenbak in verdwijnt. Lees meer via de link.

De tragedie van Marcel Vervloesem

Onlangs bedacht ik me dat de grote Dutroux-onderzoeker, Marcel Vervloesem, inmiddels alweer een tijdje verdacht wordt van kinderpornogerelateerde dingetjes, en dat er in verband met zijn ziekte allemaal nare dingen omheen gebeuren…. Foei Marcel, je bent te veel met pek omgegaan en nu zit je er zelf he-le-maal onder!

Het lijkt wel een Griekse tragedie. Grote held zet zich in voor een ‘goede zaak’. Hij gaat er echter zo in op dat hij het slachtoffer wordt van zijn eigen persoonlijke tekortkomingen. Ik moet zeggen dat Griekse tragedies de leukste novellen zijn om te lezen. Ze zijn niet te lang (het kenmerk van een novelle), zijn prima te interpreteren dankzij ruim 2000 jaar literatuurwetenschap en er zit altijd heel veel gevoel in. Wat dat betreft had Aristoteles gelijk toen hij zei dat tragedies katharsis tot gevolg hebben bij een toeschouwer. Je voelt je gezuiverd, want het fatale noodlot dat de held over zich afroept overkomt de toeschouwer juist niet (hij staat erbuiten). Daardoor kon hij of zij zich, na het verlaten van het amphitheater, beraden op zijn eigen leven.

En boven alles was deze toeschouwer blij dat hetgeen Oedipus overkwam (eigen vader vermoord, eigen moeder geneukt en eigen ogen uitgestoken), of Achilles (zo trots dat hij koos voor roem maar een kort leven, i.p.v. voor een roemloos lang leven), of Orpheus (eigen geliefde verloren in de onderwereld omdat hij één keer naar haar omkeek), hem of haar niet overkomt.

Dus afgezien van de vraag of het allemaal waar is (complottheorieën te over, zou ik zeggen) ben ik blij dat ik Marcel Vervloesem niet ben, omdat hetgeen hij heeft bestreden, zich nu tegen hem lijkt te hebben gekeerd. Houdoe!

Voor de muziekliefhebber, #4

Dezelfde zanger als in #3, met 2 verschillen en 1 overeenkomst. Deze video is veel ouder. Het is een andere band waarin hij zingt. Keenan heeft hetzelfde weirde kapsel als op #3. Geniet van Tool, Sober, live

Voor de muziekliefhebber, #3

Een goede zanger. Luister maar.

Een hoop vragen (en één zekerheid)

Tja, wat is er tussen hemel en aarde? Een hoop lucht, denk ik soms. Dit even naar aanleiding van de reactie op dit bericht. Op andere dagen hoor je van die rare verhalen. Bijvoorbeeld over winti, daar word ik dan een beetje bang van, omdat er op de Wikipedia-pagina een link naar voodoo staat. Dat is nog een andere vraag dus: als je niet gelooft in voodoo, kun je er dan nog wel het slachtoffer van worden?

Derek Ogilvie is er ook zo een. Ik twijfel soms of hij nu alleen maar op het geld uit is, of dat hij daadwerkelijk een missie heeft. Ik bedoel, die missie hoeft hij toch niet per se op tv te vervullen? Van één verschijnsel hebben we in ieder geval de zekerheid dat het absoluut niets met spiritualiteit te maken heeft, en dat zijn de spirituele belprogramma’s van RTL. Daar gaan ze gelukkig mee stoppen. Ik vraag me eveneens af hoe die mensen er ooit op gekomen zijn om op tv iets heel algemeens over andere mensen te vertellen. Moet je daar een opleiding voor volgen?  

Maar begrijp me niet verkeerd, ik sluit niet uit dat er meer tussen h. en a. is. Ik wil echter niet tot de mensen behoren die altijd zeggen ‘ik geloof echt wel dat er iets meer is, hoor!’ Dat is suf, en ik ben niet suf. Ik geloof dat wel dus. Aan de andere kant is het lekker veilig om te denken dat we gewoon als een plantje doogaan, d.w.z. dat het lampje gaat uit en daarmee basta. Ik ben benieuwd of de deeltjesversneller (LHC), het nieuwe westerse wetenschappelijke orakel, hier uitsluitsel over kan bieden.

Amen.