Leraren schijnen het maar niets te vinden om iets van hun vakantie in te leveren. Ergens is dat wel logisch. Maar deze instelling kenmerkt een mentaliteit die ook op microniveau, namelijk in de lerarenkamer, te vinden is. Maar voor een hogere kwaliteit in het VO zijn radicale stappen nodig – zowel van de kant van de werkgever als van de leraar.
Mijn persoonlijke ervaring leert dat er maar weinig docenten zijn die echt progressief in hun vak zijn. Een veel gehoord credo is dat als de deur van het klaslokaal dicht is, de wereld daarachter aan de docent toebehoort. En dan is er nog de docent die al veel te lang in het vak zit, verbitterd is over zijn nooit bereikte promotie en doet alsof hij alles wel gezien heeft in onderwijsland. Die helpen ook niet veel mee aan innovatie.
Het beste is daarom om die deur open te gooien. Leraren die slecht presteren, hun vak niet meer leuk vinden of simpelweg niets meer voor leerlingen kunnen betekenen, moeten of gecoacht of de laan uit gestuurd worden. De docent moet veel vaker beoordeeld worden dan die ene keer, wanneer het erop aankomt of hij al dan niet een vaste aanstelling krijgt. Als er meerdere beoordelingsmomenten zijn, heeft de vakdocent veel meer kans om bij te sturen, de kwaliteit van zijn onderwijs hoog te houden en misschien zelf zijn onvrede te uiten.
Want het moet uiteraard van twee kanten komen. Nederland is het land met het grootste aantal lesuren per docent per week. In Frankrijk en Groot-Brittanië schijnen leraren op middelbare scholen zelf meer te verdienen voor minder lesuren per week. Dat zijn schandalige toestanden, want een groot deel van de ‘bulk sum’ die elke school krijgt gaat naar de LD- en LC-schalen van het schoolbestuur. Met al die middelen kunnen de klassen ook kleiner gemaakt worden (waardoor de werkdruk afneemt) en kunnen leraren ZONDER extra taken een week minder vakantie vieren.
Want ook dat is nodig: minder vakantie. Het lijkt erop alsof docenten al hun vakantieweken nodig hebben, maar dat is net als met geld, en met belminuten: als je meer hebt gaat het wennen. Een ordinaire Pavlovreactie zorgt er dus voor dat de discussie over het aantal vakantieweken van leraren angstvallig vermeden wordt. De angst voor extra taken is eveneens ongegrond, en gebaseerd op een voorspelling die nog niet eens beproefd is. Met koffiedik kijken wordt de problematiek in het onderwijs niet opgelost. Maar juist met meer werktijd, hetzelfde aantal taken en kleinere klassen krijgt de lesgevende, hardwerkende Nederlander echt lucht.
1 Reactie
oktober 12, 2009 at 8:14 pm
Minder vakantie komt er aan. Helaas want dat is een aantrekkelijke optie die maakt dat je bijvoorbeeld eens een echte grote reis kunt maken én daar je horizon mee kunt verleggen. Overigens is het verplicht je als docent bij te scholen, dat hiermee gekwanseld wordt is ten dele het beleid van een school. Aan de andere kant, wat let je om individueel stappen te ondernemen je bij te scholen. Ikzelf kan daarover meepraten en ik ben er nog beter van geworden ook. Voor mij moet iedereen behoorlijk verdienen, maar ja, verdeel en heers, daar zijn Nederlanders goed in!