Kinderen leren van jongs af aan dat het laten van winden in gezelschap onbeleefd is. De belangrijkste reden hiervoor is natuurlijk dat het onaangenaam ruikt. Niet alleen dat: het klinkt ook nog eens heel erg gek. Niet gek genoeg om het vervelend te vinden, want de meeste mensen schieten in de lach bij het geluid.
Gaandeweg, als je ouder wordt, wordt het minder erg om er zo nu en dan eentje te laten vliegen. De kinderlijke angst voor de ouderlijke macht verdwijnt, en je raakt doordrongen van het feit dat gassen nu eenmaal bij het lichaam horen. Je drinkt ook eens wat met vrienden, en waar bier is, zijn… inderdaad. Sterker nog: sommige mensen hebben een relatie, waarin het volkomen normaal is wanneer een partner zo nu en dan een flinke scheet laat. Een zoektochtje op Google wijst uit dat de ruft uit de taboesfeer aan het verdwijnen is. We hebben immers het recht om scheten te laten.
De wind blijft natuurlijk iets wat niet hoort. Onze cultuur is er nog steeds op gebaseerd dat we de mensen om ons heen zo min mogelijk ongerief bezorgen. Stel dat ik me op mijn werk niet kan inhouden. Uit het binnenste van mijn lichaam ontstaat een geborrel, dat zich langzaam maar zeker richting endeldarm beweegt. Ik word bang. Er zijn twee collega’s in dezelfde ruimte als ik. Wat kan ik doen? Proberen hem stilletjes te laten, en iemand anders de schuld geven? Gewoon voor de volle lading gaan, en met een lachend gezicht ‘Tja, bruine bonen’ roepen? Gewoon inhouden en mezelf voelen als een net iets te ver opgeblazen ballon? Ik kies natuurlijk voor de weg van het minste gezichtsverlies. Hoewel het een opluchting zou zijn als ik ervan was. Maar ja, die stank!
Vandaag las ik dat Geertje W. wel minister-president zou willen worden. Ik bedacht mezelf meteen twee dingen. Ten eerste wordt er veel te veel geschreven over deze man en zijn partij, en alles wat hij in gebrekkig Nederlands zegt. Dat zeg ik niet omdat het hem alleen maar publiciteit bezorgen zou, maar omdat er een tekstuele laag om hem heen gecreëerd wordt die hij niet verdient. Ten tweede wilde ik er wel iets over schrijven, maar het enige wat in me opkwam was de banale overdenking hierboven. Scheten.
1 Reactie
maart 18, 2009 at 7:40 pm
Wat is dat toch met jouw???
Ik kan maar een ding bedenken het moet aan je opvoeding liggen dat is het enige wat ik kan bedenken.
Waarschijnlijk om een van de volgende redenen:
- je bent veel te verwend geweest en je luier werd te vaak verschoond
- je billen zijn teveel met zeep gewassen
- praten over poep was thuis taboe
Als het geen van de bovenstaande punten is, is het erger als ik dacht en zijn er ernstigere oorzaken.
-dan ben je ofwel verwaarloosd
-of altijd te lang in een vieze luier hebben moeten rondlopen
-altijd poepgrapjes moeten aanhoren
En als dit het niet is dan wordt het tijd voor een hulppraatpoepgroep want dan kan de oorzaak alleen maar zijn dat je geen luiers droeg , heel eenzaam was en altijd met je poep speelde en er zelfs van snoepte.
Is het niet van dit alles dan heb je gewoon een aangeboren afwijking en last van poepisme.
En wordt je door Wilders gebiologeerd omdat je bij hem denkt aan poepen in het wild!!!