Vandaag de brief van IBG maar eens op de bus gedaan: hoe veel geld moet ik per maand betalen om mijn studieschuld af te lossen? Het is een groot vraagteken en eigenlijk houdt het me nauwelijks bezig. Maar ik wil natuurlijk wel zo af en toe nog naar de film kunnen volgend jaar.
Er zijn natuurlijk mensen die nu zouden zeggen: ‘Dat geld was niet van jou, je hebt het geleend en nu moet je het terugbetalen.’ Dat zijn inderdaad de mensen die beter niet verder kunnen lezen. Ik heb niet alleen geteerd op de staatskas, ik heb ook aan mijn eigen expertise als literatuurdocent gewerkt. En nu ik les geef, bewijs ik de maatschappij alleen maar een grotere dienst door voor een hongerloon voor een klas van 30 schreeuwende pubers te gaan staan. En dat terwijl het hongerloontje wordt gerechtvaardigd onder de noemer ‘het is een roeping’. Ja, die roeping hou je over als niemand er een duit voor geeft. Fortis is toch ook geen roeping? Daar moet gewoon 4 miljard in. Wat dat betreft verbaast het me heel erg als ik zie waar de overheid haar geld graag in stopt. In het onderwijs wordt wel een paar miljoen gestoken in de vorm van een lumpsum aan elke school. Hierbij moet worden opgemerkt dat het grootste deel van die ‘sum’ naar besturen gaat die ondernemertje in eigen school spelen. In een bank stopt de overheid echter een paar miljard eurootjes. ‘Maar die is deels van de staat!’ zullen enkelen opperen. Klopt, maar het onderwijs is van ons allemaal.
Prioriteiten, daar is onze regering heel erg goed in. Daar was ik in mijn studententijd trouwens ook heel erg goed in. Ik geef het toe: niets menselijks was mij vreemd in mijn studententijd. En als dat wel zo was, dan heb ik ervoor gezorgd dat het minder vreemd werd. Nu moet ik betalen voor de jarenlange gemakken waarin ik heb gezwolgen. Gek dat die mannetjes van Fortis niet hoeven te boeten voor hun jarenlange incompetentie.
