De meningsuiting, die aan vrijheid gebonden zou zijn, wordt in Nederland op een hele andere manier aangetast dan we denken. Niet door terroristen, waarvan we het bestaan slechts kunnen vermoeden. Niet door moslims, wiens haat jegens het Vrije Westen door ons zelf bedacht is.
Nee, ministers moeten boeten voor hun daden in het verleden, en zeker als ze het een ander onderdeel van de overheid in dat verleden moeilijk hebben gemaakt. Gisteren las ik kort in de krant waar dat gezeur rond minister Cramer over ging. Ze had haar steun betuigd in een petitie, die gekoppeld was aan de publicatie van geheime documenten van Economische Zaken. Uit die documenten bleek overigens dat de regering destijds het ‘volk’ voorgelogen had over de een of andere kwestie.
Ik vind dat soort gedrag van een minister prima. Waarschijnlijk was Cramer toen nog jong, droeg ze nog spijkerbroeken, luisterde ze naar een foute artiest uit de jaren tachtig en experimenteerde ze geregeld met drugs. We hebben het hier immers over de jaren ‘80. Maar deze minister had wel een heel duidelijk standpunt over een onderwerp waar we nu ook nog steeds mee zitten: een regering met een dubbele agenda. Op die dubbele agenda ga ik nu niet in, bovendien zijn er al genoeg blogs die doen alsof ze de echte waarheid in pacht hebben. Belangrijk is hier wel dat Cramer een duidelijke mening had en ergens voor stond. En dat kun je tegenwoordig nog maar moeilijk zeggen van haar collega’s. En misschien van haar zelf ook wel.
